.

Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem’in teri ile teberrük :

  Enes radıyellahu anh’dan rivayet edildiğine göre, annesi Ümmü Süleym radıyellahu anha, Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem için deri bir yaygı serer, Rasulullah sallallahu aleyhi ve sellem’de onun yanında o yaygı üzerinde kaylûle yapar(öğlen uyukusu uyur)du.

          Enes ibni Malik radıyellahu anh vefat edeceği zaman cenazesine sürülecek kokunun içerisine ondan katılmasını vasiyet etti ve böylede yapıldı. (Buhari, İsti’zan:41, no:5925, 5/2316, Müslim, Fezail:22, no:2332, 4/1816, Ahmed ibni Hanbel, Müsned, no:27187,10/319)

  Hadis-i şerifte bahsi geçen Ümmü Süleym Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem’in mahrem akrabası yani süt teyzesi olduğu için Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem onun evine giderek orada istirahat ederdi. (Ayni, Umdet-ül Kari, 22/264)

            Enes ibni Malik radıyellahu anh şöyle buyurmuştur: Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem Ümmü Süleym radıyellahu anha’nın evine girer o yokken yatağında uyurdu. Bir gün yine gelerek onun yatağında uyudu. Ümmü Süleym radıyellahu anha’ya: “işte peygamber senin evinde, yatağının üzerinde uyudu” denildiğinde, Ümmü Süleym radıyellahu anha hemen geldi. Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem terlemiş; teri yatağın üzerindeki bir deri parçasına toplanmıştı.

Derhal çantasını açarak bu teri kurulamağa ve onu kavanozuna sıkmaya başladı. O sırada Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem uyanıp: “Ey Ümmü Süleym ne yapıyorsun?” diye sordu.

O, “Ya Resulellah! Çocuklarımız için bunun bereketini umuyoruz” dedi. Bunun üzerine Resululah sallallahu aleyhi ve sellem: “isabet ettin” buyurdular. (Müslim, fezail:22, no:2331/84, 4/1815)

          Diğer bir rivayette ise Ümmü Süleym radıyellahu anha bu soruya: “bu senin terindir, onu kokumuza katıyoruz. O, kokuları en güzellerindendir.” Diye cevap verdi. (Müslim, fezail:22, no:2331, 4/1815)

            Ümmü Süleym validemizin Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem’in terini bir rivayette kokusu için, diğer bir sözünde ise bereket için toplamasında bir çelişki yoktur. Zira bu sözler Ümmü Süleym validemizin bu işi iki maksatla da yaptığı şeklinde yorumlanabilir. (İbn-i Hacer, Feth-ul Bari, 11/74)