SEYR-İ SÜLÜK

Nakşi yolunda dervişlerin manevi ilerlemesi için tayin edilen yolculuğa seyr-i sülük denir. Mürşid olan zat, dervişleri terbiye eder, ruhlarını arındırır, nefislerini temizleme yollarını omşara öğretir. bu husustanakşi yolunda ölçü, sünneti seniyyeye ittibadır. Asla bid'at ile Mevla'ya dost olunmaz.

Efendimiz s.a.v nasıl ki sabahlara kadar ibadetle meşgul ise, nakşi yolu da gecelerin ihyasına çok önem vermiştir. "Gece kalkmayanın kalbi uyanmaz" demişlerdir. Siz artık sabah namazına kalkamayanların halinini anlayın....

Neyse konumuza gelelim; Efendi hazretleri k.s. dervişlerin terbiyesinde bazı dönemlerde, seyri sülük hizmetini gece ortasında bizzat yürütmüştür. Şöyleki: Teheccüd vaktinde dervişler mescide gelirdik. Önümüzde Efendi hazretleri k.s. olduğu halde, tek tek teheccüd namazımızı lılardık. Sonra tarikat derslerine başlardık. Sabah namazı vakti girince iki rekat sünnetini kılıp hafif biruykuya yatardık. Yarım saat sonra Efendi hazretlerini k.s. kadırıp abdestimizi alırdık ve sabah namazının farzını kılmak için mescide giderdik. Sabah namazından sonra işrak vaktine kadar hatmi şerif mektubat okunurdu. İşraktan sonra da Efendi hazretleri k.s. kendi gözetiminde mektubat okuturdu.

 Bu minval üzere epey devam edilmişti. Sonraki dönemlerde bazı siyasi meseleler yüzünden bu hizmetten de mahrum kaldık.

Seyri sülük yapıldığında tarikat dersleri mutlaka geceden biterdi. 

İşte tarikata kızanlar, neye kızıyorlar bir bilseler?  Kendilerinin hayatını devam ettirecek bir hizmete kızıyorlar. Rızıkların gelmesi, huzurun temini, evlatların salih olması, hayatın ibadet üzere geçmesi hep buna bağlıdır. İnsanoğlu nankördür, bindiği dalı keser. Biz onlara aldırmayalım, talebelerimizle veya kendi evimizde bu hizmeti yapmaya çalışalım. Teheccüde kalkamazsak, gündüzün tamamlayalım...... 

Bir gün Efendi Hazretleri şöyle bir kıssa anlattı:

Kur'an okumak ve okutmak yasak olduğu dönemlerde idi, Of taraflarında bir köyde hocanın biri Kur'an okutuyor diye köy muhtarı tafaından jandarmaya şikayet edilmiş. Jandarmalar gidip hocayı yakalamışlar ve rahleyi hocanın sırtına yükleyerek kasabaya indirmişler. Karakol komutanına durumu haber vermişler.

Komutan şaşırmış, kim şikayet etti diye sormuş. Köyün muhtarı dediler. Çağırın muhtarı gelsin, demiş komutan. Çağırmışlar. Aşağıya indirin, demiş komutan. İndirmişler. Komutan eline bir sopa almış ve muhtara vurmaya başlamış, bir yandan da "Seni hangi ana doğurdu, muhtar" diye bağırıyormuş, küüt diye vuruyormuş. "Seni hangi ana doğurdu" küüt!