Bir gün Efendi Hazretleri k.s. Nişanca Camiinde Pazar
sohbeti veriyordu. Cemaat tıklım tıklım ve pür dikkat dinlemekteydi. Sohbet
ayetleri Abese Suresinden devam ediyordu, ortalara gelinmişti.
O sıra sohbetin akışı başka konulara geçmiş arada bağlantı bayağı kesilmişti. Efendi Hazretleri ders ayetine gelelim buyurdu ve nerde kalmıştuk dedi! Hiç kimseden çıt çıkmıyor, bir anlık sessizlik, bu fakir – 23-24 yaşlarında biraz sivri zeka olduğundan- Allahu Teala aklıma getirdi ve –Fel yenzuri-l insanu ila taamihi- ‘İnsanoğlu yediği yiyeceğine baksın’ ayetlerini biraz yüksek sesle gayri ihtiyari olarak söyledim. Efendi Hazretleri:
-Aferin! Hafızlar olmasa ne
yaparız! Buyurdu. Ben utancımdan direklerin arkasına saklandım.
| < Önceki | Sonraki > |
|---|
