Ali KARA

Risale-i Kudsiyye’den; cilt 1, sayfa 64

Bizim ismimiz şeriatçı olduğu gibi kendimiz de tam şeriatçı olsaydık iş tamam idi. Amma tam değiliz, Allahu Teala tam etsin. Zira Mevla teala şeriatı tam manasıyla yaşayan kimsenin arkasındadır. Nitekim Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem’in şu hadisi şerifi bu manaya işaret eder:

Cabir radıyellahu anhu’dan rivayetle Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu:

“Benden önce kimseye verilmemiş olan beş şey bana verildi.

1. Bir aylık mesafeden (benden) korkulmak suretiyle yardım olundum.
2. Yeryüzü bana mescid ve temizlik vasıtası kılındı. Ümmetimden kime namaz (vakti) ulaşırsa (orada) namaz kılsın.
3. Ganimet benden önce kimseye helal olmamışken bana helal kılındı.
4. bana şefaat (etme yetkisi) verildi.
5. Peygamberler hassaten yalnız kendi kavmine gönderilirdi, ben ise bütün insanlara gönderildim.   (Zübdetül Buhari: No: 131)

Bir aylık mesafe uzaklığında bulunan düşmanlar onun ismini duyduklarında korkarlardı. Koca dünya onun için mescid ve temizlik vasıtası kılındı.

Halbuki evvelki ümmetlerin namazları ancak mescitte (ibadethanelerinde) kılındığında kabul olunurdu. Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem ve onun ümmetiolma hasebi ile de bizler, namaz vakti girdiğinde yolculuk veya başka bir sebebten dolayı mescide gidemiyorsak bulunduğumuz yerde kılarız. Şu da varki, cemaatle namaz kılmak sünnet-i müekkededir. Farz diyenler de vardır.

Yeryüzünün temizlik vasıtası olması ise, su bulunmadığı zaman toprakla teyemmüm yapılmasıdır.

Evvelki peygamberler harp sonucunda ele geçen ganimet mallarını bir yere yığarlar, sonra gökten bir ateş inip onları yakardı. Eğer sezdirilmeden çalınma olayı olursa, çalınan ganimet bulunup diğerleri arasına konulmadığı müddetçe ateş inmezdi. Bizlere ise ganimet malı helal kılındı. Allahu teala dilediğini yapar.

“Sultan odur, her ne isterse olur.”

“Âlemi bir anda viran eder.”

Allahu Teala alemi bir anda viran eder, kimsenin bir şey demeye hakkı yoktur.

Ahırette şefaat etme hakkı, Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem ile başlayacaktır.

Bir de peygamberimiz bütün insanlara gönderilmiştir.

İşte bu sayılan beş şey, varislerine göre de aynıdır. Zira talebe, hocasına göredir. Lakin hakkı ile ona varis olmak şartıyla.

Yavuz Sultan Selim’e manada Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem zuhur etti ve “Bu beldeleri fethet.” Diye emir buyurdu. O da bu emre binaen o beldeleri fethetti. O eski kuvvetimiz nerde?

“Muhakkak ki Allah, dinine yardım edene yardım edecek (zafer verecek) tir. Şüphe yokki Allah çok kuvvetlidir, herşeye galibtir.”  (Hac Suresi: 40)

Bu padişahlar Allahu Teala’nın dinini yaşama ve yaşatma çabalarında bulunmasalardı, Mevla teala onlara yardım edermiydi? İşte bizler dini mübini islamı tatbik etmediğimizden mağlub durumdayız, elimizde bir avuç toprağımız kaldı. O da ha gitti ha gidecek.

Biz arazi iddiasınde değiliz, lakin bir karış yer düşmana gidince kuvve-i maneviyemiz gidiyor, o da gidince dini tatbik etmek zayıflıyor.

Yukarki ayeti celileyi Şeyhimiz Hacı Ali haydar Efendi (kuddise sırruhu) Hazretleri sık sık okurlardı.

Peki Allahın dinine yadım eden kimlerdir. Ondan sonraki ayet-i celile açıklıyor.

“Onlar, o müminlerdir ki, eğer kendilerini yeryüzünde iktidar mevkiine getirirsek, namazı dosdoğru kılarlar, zekatı verirler, (insanlara) iyiliği emrederler ve fenalıktan da alıkoyarlar. Bütün işlerin sonu (kıyamette) Allah’a dönecektir.”   (Hac suresi : 41)

AÇIKLAMA:

Şimdiki iktidar ve koltuk sahiplerinin halini, bütün islam aleminde görüyoruz, ne kendilerinde islami yaşantı var, ne de islamın tebliği ve tatbiki için ciddi bir çalışma var. Gavurların kötü propagandası altında susmuş kalmışız, kabullenmişiz. Ölüm korkusu ve yaşama arzusu ile perişan olduk.