.

Musa (Aleyhisselam)’ın kardeşi ve aynı zamanda veziridir. Allah ona da peygamberlik vermiştir.
Musa (Aleyhisselam) ve halkı Firavunun elinden kurtuldukları zaman Allah, Musa (Aleyhisselam)a kitab vereceğini vaad etmişti. Musa (Aleyhisselam) Allah’dan, vaad edilen bu kitabı istemişti Allah ta ona otuz gün oruç tutmasını emretmişti.
Sonra bu otuz gün, kırk geceye tamamlandı. Musa (Aleyhisselam) Tur dağı tarafına gitti ve Allah’ın kendisine kitab vermesini bekledi. Kavminin başına Harun (Aleyhisselam)’ı bıraktı.
   “Derken onlara bir buzağı böğürmesi olan bir ceset çıkardı ve:
“Bu sizin ve Musa’nın ilahıdır. Fakat o unutmuş” dedi.
                                                                           (Taha Suresi: 88)

İsrailoğullarında İşmevil isimli peygamber zamanında vaktin hükümdarı ölmüştü. Halk o peygambere gelerek kendilerine hüküm-dar seçilmesini istediler. O peygamber de, “korkarım ki siz onu isteyip Allah yolunda savaş yapmazsınız” dedi.
Halk, “Niçin savaşmayalım ki, yurtlarımızdan çıkarıldık, evlatla-rımızdan uzaklaştırıldık” dediler.
Neticede Talut isimli kişinin hükümdar olarak gönderildiği onlara bildirildi. Talut, Yakub (Aleyhisselam)’ın Bünyamin isimli oğlunun soyun-dandır. Talut fakir olup akrabası da azdı. İsrailoğulları onun bu hali yüzünden hükümdar olmasını kabullenemediler.
Sonunda Musa (Aleyhisselam)’ın emanetleri bulunan sandık melekler tarafından getirilip Talut’un önüne konulunca halk onun hükümdarlığını kabul etti.
Sonra ordu hazırlanıp Amelika kabilesi ve zalim kralı Calut’a karşı savaşa çıkıldı. Ancak ordunun içinde Davud isimli bir genç vardı. Yolda gelirken üç tane taş Davud’a, “Bizi al, zalim padişahı bizimle öldürürsün” diye seslendi.
Yetmiş bin kişilik ordu yola çıktı. Fakat havanın sıcaklığından dolayı susuzlukla imtihan edildiler. Ürdün nehrine gelince komutanları Talut dedi ki, “Bu nehirden kana kana su içen benden değildir. Bir avuç içen bendendir”
Askerler suya kavuşunca Talut’un emrini unuttular. Kana kana su içip karınları şişip yerlere döküldüler. Halbuki söz tutanlar bir avuç su ile hem kendilerinin ve hemde hayvanlarının susuzluğunu giderdi. Bu sırada zalim komutan Calut ve askerleri çok kalabalık ve üstün silahlarla göründüler.
Bu durumu gören Talut’un ordusu biz bugün savaşamayız, diye-rek yerlerinde kaldılar. Talut ve beraberinde 313 kişi kadar sadık askeri, nehirden karşıya geçip düşman karşısına çıktılar. Ve Allah’tan yardım isteyerek savaşa başladılar.
Önce Calut kendisi ile savaşacak adam istedi. Bunun üzerine Davud isimli genç meydana çıktı. Calut onun küçüklüğünü ve yaya olmasını hafife aldı ve alay etti. Davut, sapanını çıkarıp taşları sapana yerleştirdi. Üç taş o anda birleşip büyük bir taş haline geldi. Davud, Allah’ın ismini anarak taşı fırlattı. Taş Calut’un kafasını delip arkaya geçti ve peşinden de pek çok askerini yere serdi. Bunu gören düşman ordusu darmadağın oldu ve müslümanlar savaşı kazandı.
Bu başarısından dolayı Talut mülkünün yarısını ve kızını Davut’a verdi. Bir müddet sonra Davud’un şanı artınca onu kıskandı. Hatta onu öldürmek istedi. Bu durum üzerine Davud aleyhisselam uzaklara kaçtı. Daha sonda Talut pişman oldu ve tevbe etmek için çareler aradı.
Derken İşmevil peygamberin kabrine geldiler. O zat mucize olarak kabirden çıkıp tevbe şeklini ona öğretti ve oğulları ile beraber hepsinin savaşta şehit olmalarını söyledi.
Talut öldükten sonra mülk Davud’a kaldı. Böylece Allah'u Teala devlet mülkünün yanında ona peygamberlik te verdi. Onun vaktine kadar hiçbir peygamber mülk sahibi olmamıştı. Allah'u Teala Zebur isimli kitabı ona verdi. Davut (Aleyhisselam) o kitabı okuyunca bütün kuşlar ve dağlar onu dinlerdi.
Davud (Aleyhisselam) mülk sahibi olsa da, elinin kazancı olan zırh sanatı ile geçinirdi. Çünkü elleri ile demiri yumuşatıp ip gibi örerdi. Davud (Aleyhisselam) Süleyman isimli bir oğlu oldu. Kendisi yüz senelik ömür yaşamıştır.