.

Kureyş müşrikleri, Medine’de islam Devletinin kurulup yayılmasına engel olmak için Medine’ye kadar gelerek baskın yaparak müslümanların develerini götürdüler.

Şehre saldıracaklarını da bildirip maddi hazırlıklar için Şam’a ticaret kervanı gönderdiler.

Peygamberimiz’de üçyüz on üç kişiyle kervanı ele geçirmek için yola çıktı.

Kervan reisi yardım için Mekke’ye adam gönderdi. Mekke’li kafirler hemen hazırlanıp kalabalık bir orduyla yola düştüler.

Peygamberimiz (Sallallahu aleyhi ve sellem) kervanın nerede oldu-ğunu araştırırken Mekke’den başka bir ordunun çıktığını haber aldı. Ve İslam ordusu zor durumda kaldı.

Kureyşlilerin kalabalık ordusu kervanın kurtulduğunu bildikleri halde sırf intikam almak için İslam ordusunun üzerine yürüyürek, Bedir’e kadar geldiler.

İslam ordusu az sayıda ve hazırlıksızdı. O yüzden İslam asker-leri savaşa isteksizdi.

Ama sonunda razı olup savaş düzenine girdiler. Bu zorlu mücade lenin sonunda savaşı kazanıp kureyşlilerin ileri gelenlerini öldürdüler. Bir çoklarını da esir aldılar.

Din için yapılan ve hazırlıksız olan islam’ın bu ilk ordusu, galibiyet sevinci ile Medine’ ye döndü.

Bedir’de harap olan Kureyş ordusu, babalarının intikamını almak için üç bin kişilik bir ordu ile Medine’ye hareket ettiler. Uhud dağının eteklerine yerleşip karar kıldılar.

Peygamberimiz (Sallallahu aleyhi ve sellem) durumu öğrenince ashabına danıştı. Hepsi değişik bir şey söyledi.

Peygamberimiz ise şehirden çıkmayarak savunma savaşı yapılma sını istiyordu. Fakat sahabeler dışarı çıkıp göğüs göğüse düşmanla vuruş mayı istiyordu. Hazreti Hamza’da bunlardandı.

Peygamberimiz’de onların sözlerini dinleyerek Medine’den çıkıp Uhud dağına vardılar.

Allah’ın yardımı ile ilk anda müslümanlar savaşı kazandı. Uhud dağınınyan tarafın da bir boşluk vardı ki Peygamberimiz oraya okçuları yerleştirmiş, benden emir gelmedikçe yerinizden ayrılmayın diye tenbihle mişti.

Müslümanların galip olduğunu gören okçular, ganimet sevdası ile yerlerinden ayrıldılar. O yerin boşaldığını gören düşman askerleri de arkadan müslümanları bastılar. Kazanılan savaş, okçuların hatası ile kaybedildi.

Peygamberimiz’in (Sallallahu aleyhi ve sellem) mübarek dişi şehid oldu. Hazreti Hamza ve bir çok müslüman şehid oldu.

Bu hezimet müslümanlara Allah'u Teala tarafından verilen bir derstir. Kumandanın sözünden çıkmamak ve emre itat etmek gerekir. 

Uhud harbini kazanmış gibi görünen Kureyşliler bir kaç sene sonra yine Medine üzerine yürüdüler.

Bu kez Peygamberimiz, şehrin etrafına Hendek kazdırarak müdafa harbi yapılmasına karar verdi. Kendisi de bizzat hendek kazımına yardım etti.

Kureyş’liler gelip hendekleri görünce çok şaşırdılar. Çaresiz taş ve okla savaşmaya karar verdiler.

Sonunda Allah’ın yardımı olan fırtına çıktı. Düşman askerlerinin ateşlerini söndürdü, yemek pişirdikleri kazanlarını devirdi.

Çadırlarını söküp attı, kumu, toprağı gözlerine çarptı. Bu kalaba-lık ordu böylece bozguna uğrayıp Medine’yi terk ettiler.

Hicretin 6. yılında peygamberimiz bin dörtyüz kişiyle birlikte Kabe’yi ziyaret etmek için yola çıktı. Fakat kureyş’liler izin vermediler.

Hudeybiye denilen yerde uzun uzun görüşüp aralarında anlaş-maya vardılar.

Bu anlaşmaya Hudeybiye anlaşması adı verildi. Bu anlaşmanın pek çok yararı görülmüştür.

Kureyş’lilerden emin olunduğu için diğer ülkelere elçiler gönderilmiştir.

Suriye yakınlarında Hayber denilen bir kale vardı. Bu yerde yahudiler ikamet ediyordu.

Bunların Medine’ye saldıracaklarına dair haber alan Peygamberimiz (Sallallahu aleyhi ve sellem) onlara elçi gönderip anlaşma teklif etti. Fakat yahudiler bunu kabul etmediler. Peygamberimiz’de ordusunu hazırlayarak üzerlerine yürüdü. Onların geldiğini gören Hayber’liler kalelerine kapandılar.

Son anlaşma teklifini de kabul etmeyince savaş başladı. Ve kaleleri bir bir alındı. Bu savaşta kahramanlığı ile dikkat çeken Hazreti Ali (r.a) olmuştur. Ve böylece Hayber feth edilmiş, yahudiler cezalandırılmıştır.