Bir gün İsmailağa Camiinde otururken birden Efendi Hazretleri k.s. çıka geldi. Elinde ayakkabısı ve bastonu vardı. Kendine has olan kısma doğru giderken bu fakir hemen koşup ayakkabısını almak istedim. Peşine takıldım ve müsait ortamı kolluyordum. Efendi Hazretlerinin arkasından yanaştım ve elimi uzatarak ayakkabısını hafifçe tuttum. Ama kendisi ayakkabısını salıvermedi. Bir kere daha denedim, yine ayakkabısını bırakmadı. Biraz daha ilerleyince gördüm ki, Efendi Hazretleri k.s. sol elinde olan ayakkabısını arka taraftan sağ eline aldı, ben meseleyi anladım ve hemen uzandım ve ayakkabısını alarak ayakabılığa yerleştirdim.
İşte kamil bir mürşidin her halinin uyanık ve sünnete uygun olduğunu bildiğimiz halde, gözümüzle görmemiz bizi ne kadar sevindirdi bilemezsiniz, zira bizim mürşidimiz, asla bid'at işlemez, sünnete kıl kadar muhalefet etmez. Allahu tealanın ilhamıyla ve dostlarının teveccühüyle işleri görür. Onlara layık evlat olmak dileğiyle, selamlar.
