Efendi Baba k.s. bir gün Efendi Hazretlerini ve hanımı hacı anneyi huzuruna davet etmiş. Karşısında oturarak Efendi Hazretlerine hitaben -Oğlum Mahmud! Bu senin hanıumın uzun zaman hasta olacak, zinhar -sakın ha- evlenmeyesin.

Hacı annemizin hastalığı 30 seneden fazla sürmüştür. Efendi Hazretleri bu dönemde talebeleriyle, cemaatiyle, müridleriyle, dersleriyle ve hastasıyla ilgilenmiş ve hiç bir zaman bıkkınlık- memnuniyyetsizlik göstermemiştir.

Böyle bir imtihana ancak Allahın sevgili dostları dayanabilir.

Bir gün Efendi Hazretleri ile birlikte 30'a yakın hoca efendi islam ilimlerinin nasıl en güzel şekilde tedris edileceğini, islami ilimlerin yeniden nasıl diriltileceğini müzakere ediyorduk.

Bir gün Efendi Hazretlerinin misafir odasında dışardan gelen bir hoca efendi ile bizler kalabalık halde mektubat okunuyordu.

Mektubatı okuyan hoca kardeşimiz biraz takılıyordu. Efendi hazretlerinin yardımıyla bir şeyler anlatmaya çalışıyordu. Efendi Hazretleri yabancı bir misafirin yanında, kendi dervişi olan bir hoca efendinin noksanlığından rahatsız olmuştu. O sıra misafir hoca efendi abdest için izin isteyip içeirye geçince Efendi Hazretleri şiddetli bir eda ile -böyle olmaz, insanı mahcup ediyorsunuz- buyurdu. O hoca kardeşimiz adına bizler de çok utandık başımızı eğdik.

Misafir hoca efendi gelince kendisine bir ikram yapılmasını emrettiler. Fakat bu emirde de bir gecikme olunca Efendi Hazretleri taşı gediğine koyarak hepimizi hizaya çekti. Şöyle anlattı; filan yerde bir şeyh varmış, başka bir şeyh arkadaşına mektub yazmış ve demiş ki -oralarda mürid varsa biraz da bize gönder. Diğeri de cevaben -buralarda mürid yok, ama istersen şeyh çok göndereyim. 

1931 yılında Of da dünyaya geldiler. ilk tahsilini babası Ali Efendiyle yaptı. Hafızlığını Of ta ikmâl etti. Bir müddet Kayseri’de Arapça okudu. Tahsilini eniştesi Hacı Dursun Efendide tamamlayarak ondan icazet aldı. Kendisi askere gitmeden evvel talebe lerine usul dersi dahil bütün kitabları okutarak icazet vermiştir.